Bijna 100!

Gisteren meldde mijn gastvrouw dat het centrum van Lommel op nog geen kilometer van haar huis aflag. Dit klopte perfect. Op mijn route naar het centrum zag ik aan het einde van de straat van mijn overnachtingsadres het stadion van de voetbalvereniging Lommel SK, welke momenteel speelt in de eerste klasse B, maar ooit heeft deze club in de “Belgische eredivisie” gespeelt. Het is maar dat je het weet.

Het eerste restaurant dat ik zag, toen ik het centrum binnenreed, was een Chinees restaurant. Yes, dacht ik, maar helaas het restaurant was leeg en je kon er alleen nog maar afhalen.

Dan maar verder het gezellige centrum van Lommel in. Er zaten aardig wat restaurantjes en ze waren ook nog allemaal open! Ik werd aangetrokken door restaurant Diana, omdat ze daar mosselen op het menu hadden staan. En toen ik daar ook nog door een aardige serveerster een gezellig tafeltje kreeg toegewezen aan de rand van het terras was ik dus geslaagd in mijn zoektocht naar het juiste restaurant. Of toch niet?

Op de kaart zag ik dat de mosselen een dagprijs hadden. Toen ik die dagprijs vroeg, bleek dat een pannetje mosselen slechts 32 euro moest kosten, maar dan kwamen ze wel van de Neeltje Jans. Tja dat vond ik toch iets te gortig. Dan maar gekozen voor een lekker kippetje. Mijn favoriete hap. Deze koste overigens ook slechts 22 euro! Maar de eerlijk gebiedt mij om te zeggen dat het kippetje perfect was klaar gemaakt. Tezamen met Belgische frietjes en een beetje groen smaakte de maaltijd mij heerlijk.

Terug bij mijn gastvrouw hebben wij echt gezellig zitten kletsen. Leuk om te horen wat sommige mensen allemaal in hun leven hebben meegemaakt. Mijn gastvrouw had bijvoorbeeld 10 jaar in een dorp in Normandië gewoond. Daar kon ze smakelijk over vertellen. En omdat je van veel praten dorst krijgt vroeg ze mij of ik wat wilde drinken. Ik nam een lekker koud biertje en mijn gastvrouw ging op de Franse toer en nam een “Pernodje”. Dat vind ik ook altijd heel lekker en ik hoop, dat als ik de volgende keer in Frankrijk ben, ook zo’n goed gevuld glas Pernod krijg. Haha.

Maar om half 11 gaf ik aan nog even boven de route voor vandaag te willen voorbereiden. Vandaag zou ik de route rijden via de routebordjes van de Kempenroute. Maar ik had gezien dat op de GPX route op Komoot ook knooppuntennummers stonden. Die wilde ik even achterelkaar op een blaadje zetten. Dat rijdt namelijk het meest makkelijk. Nadat dit klaar was heb ik mijn bedje opgezocht.

Om 08.00 uur ging mijn wekkertje omdat het ontbijt om 08.30 uur werd geserveerd. Nou het was weer een feest. Ik kon werkelijk niets bedenken wat ik er nou nog bij gehad zou willen hebben. Er stond werkelijk alles; kaas, worst, zoetigheid, ei, croissantjes, roomboter, enz… Heerlijk. Na een hartelijk afscheid stapte ik stipt om 09.00 uur op The Fox, die liet weten ook heerlijk te zijn uitgerust. Altijd fijn om te weten.

Eerst moest ik via google-map dwars door Lommel om aansluiting te maken met de Kempenroute en vanaf daar kon ik dan de gehele dag op de bordjes rijden, tenminste dat was het plan. Google-maps stuurde mij over een typische Belgische baan, je weet wel een onwijs drukke weg met slecht wegdek en links en rechts allerlei bedrijfjes en woningen. Na een paar kilometer kon ik dus aansluiten op de Kempenroute. Ik moest links een paadje in en opeens……… zat ik middenin een groot bos.

Dat vind ik altijd heel typerend voor België. Oud en smoezelig worden afgewisseld door rijk en netjes en dat leeft gezellig door elkaar heen.

Na een paar kilometer door het bos stuitte ik opeens op een gigantisch oorlogskerkhof  Het bleek een Duits Oorlogsbegraafplaats.

Heel bijzonder en indrukwekkend. Ik had juist gisteren met mijn gastvrouw gesproken over de Amerikaanse Oorlogsbegraafplaats in Normandië. Daar had zij immers vlakbij gewoond. Hoezo toevallig. Uiteraard even de begraafplaats opgelopen en vooral gekeken naar de leeftijd van de mannen, zeg maar jongens die daar begraven lagen. Pff wat heftig.

Hierna mijn weg weer vervolgd door deze mooie streek. Ook reed ik bijvoorbeeld door St Leopoldsbrug. Hier heb ik ff wat eten en drinken ingekocht. Gelukkig had ik ook weer pain au raisin ingekocht. Later bleek dat ik die hard nodig had. In Leopoldsbrug stond midden in de stad nog een Leopardtank. Zou het stadje daar naar vernoemd zijn? Ik verwacht van niet, want of het echt een Leopardtank was weet ik niet. Maar door al deze overblijfselen van de oorlog kon je wel zien dat er in deze streek behoorlijk gevochten is.

Tijdens de route moest ik de aandacht er echt bijhouden, want niet overal stonden bordjes. Of ze stonden er wel, maar waren dan overgroeid. Dus ik moest regelmatig ook de GPX route op mijn telefoon raadplegen, want aan de knooppunten die ik gisteravond laat had gevonden had ik helemaal niets. Ik had beter ook een “Pernodje” kunnen nemen.

Ik had het dus veel drukker als de voorgaande dagen wanneer ik gewoon de knooppunten, die ik op een briefje had getypt, kon volgen. Als je zo’n knooppuntenroute maakt heb je ook een aardige indicatie hoeveel  kilometer je moet gaan fietsen. Dat had ik nu dus niet en dat heb ik gemerkt.

En toen kwam Genk! Best een flinke stad met ook een mooi verhaal. Genk is eigenlijk altijd een centrumstad geweest voor de regio, maar bleef altijd een relatief kleine stad. In de jaren 20 had Genk maar een kleine 6000 inwoners, maar toen was er de steenkool. Dat leidde ertoe dat er heel veel werkers nodig waren in de 3 mijnen, die Genk rijk was. Dat zorgde ervoor dat het inwonersaantal in 1930 al was uitgegroeid tot ongeveer 26.000! Eerst kwamen de werkers uit Polen en de Oekraïne (Toen al. Flauw geintje). De volgende golf kwam uit Italie, Griekenland, Spanje en Portugal en rond 1964 kwamen de Turken en de Marokkanen. Hierdoor is 54% van de bewoners van Genk van allochtone afkomst. Een stad met een multicultureel gezicht dus. Momenteel is de Italiaanse gemeenschap de grootste, 10.000 personen! Pizzeria’s genoeg dus.

In Genk werd ik ook geleid langs de mijnlocaties

die uiteraard allemaal al zijn gesloten. En heel wat anders. Ik kwam ook langs het voetbalstadion van Genk. Dat zag er inderdaad wat indrukwekkender uit als het “stadion” van Lommel. Maar ja Genk is volgens mij dit seizoen 3e geëindigd in de Belgische eredivisie.

Vanaf Genk naar mijn overnachtingsplek was toch iets verder als ik gedacht had, maar uiteindelijk na 99 kilometer werd ik daar enthousiast ontvangen door mijn gastvrouw.

Na een lekkere douche heb ik gegeten bij een fietscafé op loopafstand van mijn overnachtingsadres. Een menu met stoofvlees begeleidt met een biertje ging erin als ketellapper. Heerlijk.