Back Home
2 mei 2025 - Bodegraven, Nederland
Dit was de titel van een hitsong van de Golden Earring. Voor de jongeren onder ons de Golden Earring was in de jaren 70 de “beatgroep van Nederland”. Ik ken dames die diep onder de indruk waren van Barry Hay, Rinus Gerritsen, George Kooymans en Cesar Zuiderwijk. Maar daar slaat deze titel natuurlijk niet op!
Het betekent dat Paul en ik vandaag tijdens de laatste etappe “back home” zouden gaan rijden.
Vanochtend ging de wekker op onze gebruikelijke tijd, 07.30 uur. Dit keer werden wij niet wakker op een “Vrienden van de fiets” locatie, maar in een heus hotel. Was weer eens wat anders. Uiteraard was alles in deze “professionele” overnachtingslocatie goed in orde. Nadat Paul en ik een fijne douche hadden genomen, na elkaar uiteraard, begaven wij ons naar de ontbijtzaal. Hier was een allervriendelijkste dame al druk bezig met de voorbereiding. Het ontbrak ons werkelijk aan niets!
Ik was net een lekker broodje naar binnen aan het schuiven, toen ik vanuit mijn ooghoeken een bekend persoon zag langslopen. Ik liep naar de ontbijt balie en stond met mijn rug naar de toegansdeur. Ik hoorde een bekende stem zeggen “Hé ouwe Vos hoe gaat het ermee”. Deze stem hoorde bij de persoon die ik dacht gezien te hebben. Dus zonder om te kijken zei ik; ”Goedemorgen meneer Hanegraaf”. Nou zegt deze naam jullie natuurlijk niets, maar mij des te meer. Meneer Hanegraaf is jarenlang mijn collega geweest. Jullie kennen wel zijn voornaam, t.w. Albert. Hij reageert regelmatig op mijn verslagen.
Albert had gelezen dat Paul en ik in Achterveld hadden overnacht. Aangezien Albert daar heel dichtbij woont had hij het plan opgevat om mij te verrassen. Nou dat is gelukt. Wat een leuk en warm weerzien na zo’n 3 jaar, want zolang ben ik inmiddels met pensioen. Natuurlijk hebben Albert en ik de laatste stand van zaken van “De zaak” even doorgenomen, maar toen wij samenwerkten konden wij daar ook al dagen over “lullen”. Gelukkig kon Paul zich aardig vermaken met het ontbijtbuffet. Maar ja Albert moest zich gewoon weer op tijd in Leusden (mijn oude werkplek) melden. Mijn dag was door het bezoek van Albert heel goed begonnen. Bedankt Albert voor de verrassing.
Na het vertrek van Albert hebben Paul en ik ons snelle pak aangetrokken en onze fietsen uit hun nachtverblijf opgehaald. Het was duidelijk dat The Fox en de fiets van Paul inmiddels een hechte band hadden ontwikkeld. Zij stonden namelijk stijf tegen elkaar aan. 😊 Daar hebben Paul en ik overigens een abrupt einde aan gemaakt. Zij moesten weer aan de bak. Vandaag stond er een etappe van 69 kilometer op het programma richting Bodegraven.
Eerst rijden wij richting Leusden en die weg ken ik, want ik heb een aantal jaren naar Otterlo gefietst voor het familieweekend. Ik reed dan altijd door Achterveld, maar wel in tegengestelde richting. Maar na een paar kilometer leidde mijn knooppuntenroute ons over een voor mij geheel nieuwe route, o.a. over het Landgoed Den Treek-Henschoten. Een fijne route door het bos en langs mooie beekjes. Deze route leidde ons richting Soesterberg. Hier dronk ik dan richting Otterlo altijd een cappuccino in de kroeg midden in het dorp. Aangezien er op dat moment een ruime 20 kilometer op de teller stond begrijpen jullie natuurlijk wel waar wij vandaag ons bakkie hebben gedronken. Je kan het al bijna een traditie noemen. Wat ook inmiddels een traditie geworden is dat Paul en ik dan een appelpuntje bij dat bakkie nemen. Kortom de suikerspiegel was weer op orde. Dus wij konden weer verder.
Na een paar kilometer kwamen wij langs De Bilt, u weet wel waar het KMNI is gevestigd. Op dat moment begon de lucht iets te betrekken en voelden we één druppeltje (en ook niet meer). FF bij het KNMI naar binnengestapt en gevraagd of zij nog minimaal één dag mooi weer wilden produceren. Toch fijn zo’n kort lijntje met de weermakers en het hielp.
De Bilt is slechts een steenworp van Utrecht en dus waren wij daar in no time. Hier kwamen wij er achter dat het knooppuntenroute systeem van de ANWB daar aardig rammelde. Gelukkig heeft dezelfde organisatie een handige app, “Erop uit”. En zo fietsen Paul en ik dwars door Utrecht. Niet helemaal via de geplande route, maar met behulp van het “blauwe balletje” van “Erop uit” ging het helemaal prima. Uiteindelijk reden wij via de Dafne Schippersbrug het Amsterdam-Rijnkanaal over. Kort hierna hebben wij op een bankje een Snelle Jelle begeleid door een cola zero genuttigd. Lekker hoor.
Om vanaf Utrecht in Bodegraven te komen hoef je eigenlijk alleen maar de Oude Rijn te volgen. Om daar te komen moesten wij eerst nog even door Vleuten-De Meern rijden. En dan kom je langs een prachtige replica van een Romeins castellum. Die heb ik een maandje of 2 geleden bezocht samen met Frans tijdens onze Limes wandeltocht. Nu kon ik dat castellum mooi aan Paul laten zien.
Een stukje verder kwamen wij dus langs de oude Rijn te rijden om onze weg te vervolgen naar het volgende dorp, t.w. Harmelen. Onderweg zagen we regelmatig flinke karpers net onder het wateroppervlak van de zon genieten. Natuurlijk moet je tijdens het fietsen op de weg letten, maar gelukkig reden wij op een zogenaamde fietsweg. Dat is een weg waar auto’s wel gedoogd worden, maar de fietsers “voorrang” hebben.
Na Harmelen stond Woerden op het routeschema, alhoewel schema? Vanaf Utrecht weet ik de weg naar Bodegraven op mijn duimpje, dus had ik geen knooppuntenroute meer nodig. Vlak voor Woerden heb ik aan Paul gevraagd welke route hij wilde rijden, door de stad of over het pontje van de Grecht. Hij koos voor het laatste. Het pontje moet je in de regel zelf bedienen, maar vandaag hadden 2 jonge ondernemende jongens de pont in beslag genomen en verzorgden het zware werk om de pont naar de overkant te brengen. Hiervoor vroegen zij een vrijwillige bijlage. Aan het geldbakje te zien hadden ze vandaag een goede dag.
Vanaf Woerden is het nog maar een klein stukje richting Bodegraven. Uiteraard wel gereden via de Tolbrug in Nieuwerbrug. Dit is nog de enige brug in Nederland waar je nog tol moet betalen. Vorig jaar is het tarief verhoogd tot €0.80. Pff wat een bedrag! Dit geldt echter alleen voor auto. Op de fiets mag je er gratis over heen rijden.
Op het laatste stuk langs de Rijn reden wij ook nog langs het Fort Wiericke Schans. Zo de gratificatie van het VVV van Bodegraven zit ook weer in de tas.
Rond een uur of 2 stonden wij voor mijn huis in het zonnige Bodegraven, waar Wilma op ons zat te wachten. Na 5 dagen en 360 kilometer en heel veel indrukken zat de reis van de “Fietsbroers” erop. Nog even Paul geholpen met de fiets in zijn auto laden en toen zat het er echt op. Ik heb genoten.
Wij waren zo bezig met het naar huis rijden, dat wij vandaag geen foto’s hebben gemaakt.
Tot het volgende fietsavontuur.
P.s. Trouwe volgers weer bedankt voor het virtueel meefietsen!
En wat hebben jullie het getroffen met het weer zeg.
En? Broer wil nog een keer mee?
Nu ook weer fijn om thuis te zijn.
We wachten om de volgende Route
Jullie hebben weer een mooie tocht gehad mét veel indrukken!
5 dagen en 360 km. TOP!!!
Leuke tocht al met al, met lekker weer en zeer afwisselende overnachtingsplekken. Bedankt voor je verslag.
Ik denk dat Paul stilletjes al hoopt op je volgende uitnodiging😊
Nu weer lekker bij Wilma.
Geniet van een lekker weekend en op naar het volgende verslag/avontuur.
Ik hoop dat Wilma weer helemaal is opgeknapt!
Op naar het volgende avontuur. Groet aan Wilma, die is vast blij dat je weer thuis bent 😉
Jullie kunnen zéér trots zijn m.i.!!
TOP!!!!! CHAPEAU!!!