Nieuwe dag, nieuwe kansen.

Aan het einde van mijn verslag van gisteren konden jullie lezen dat wij verplicht, vrijwillig de rest van de avond mochten doorbrengen op ons mini slaapkamertje voor twee. Maar het kon nog minder, want de dame die op het laatste moment had gebeld voor een slaapplek mocht slapen op een matras op de grond.

Die betreffende mevrouw kwamen wij vandaag pas tegen bij het ontbijt. Zij was een Nederlands traject van de Camino aan het wandelen. Terwijl wij aan de ontbijttafel gingen zitten deelde de gastvrouw ons mede dat als ze bezig was met het maken van het ontbijt niet kon praten. Zij kon maar één ding tegelijk. Ik keek de vrouwelijk gast aan en ik kon het niet laten om te zeggen dat vrouwen er juist prat op gingen dat zij twee dingen tegelijk konden. Lachend beaamde zij dit. We waren alle drie toch wel onder de indruk van de “bijzondere” gastvrouw. Het ontbijt wat zij had gefabriceerd was overigens tegen de verwachtingen in best lekker.

Onder het eten vertelde de vrouwelijke gast dat zij van origine uit Deventer kwam. Zij had de vuurwerk ramp 25 jaar geleden persoonlijk van dichtbij meegemaakt. Zelf ben ik daar voor mijn werk op “the day after” ook geweest met de Koningin. Wij (ik moet eigenlijk zeggen Zij) hebben toen de totaal verwoeste wijk bezocht en onder andere ook een sporthal waar veel gedupeerden waren ondergebracht. Laat daar de vrouwelijke gast die dag ook zijn geweest als hulpverleenster. Hoe klein kan de wereld zijn?

Ook onze “gast”vrouw was zichtbaar onder de indruk van het gesprek en zei tegen ons dat zij dit nog nooit had meegemaakt. Nou dat kan ik begrijpen als je iedere gast direct naar hun kamertje stuurt!

Het afscheid van onze gastvrouw, Ceciel, was meer dan hartelijk. Wat was er gebeurd? Had zij het licht gezien of was ze blij dat wij weer gingen vertrekken. Wie zal het zeggen.

Dus wij gingen weer op weg naar onze volgende bestemming. Die ga ik natuurlijk nog niet verraden. Het “blauwe” balletje van de ANWB knooppuntenapp leidde ons perfect de stad Nijmegen uit in de richting van Lent. Op de brug over de Waal

hebben wij nog even een blik geworpen in de richting van de “via gladiola”, bekend van de vierdaagse.

Het was vandaag wederom perfect weer. De wind hadden wij liever uit een andere richting gehad. Die kwam uit het noordoosten en wij reden richting het noordoosten. Pal tegen dus. Gelukkig was de windkracht slechts 2 vandaag, maar als je bijna de gehele route op dijken rijdt langs een rivier kan dit een lastig windje zijn. Maar alles went.

Tegen koffietijd wij reden wij op de dijk langs de IJssel aan de zuidoost kant van Arnhem en laten wij daar nu een boerderijwinkel tegenkomen. Je kon er allemaal lekkere boerenproducten kopen, maar ook een cappuccino voor mij en een bakkie koffie voor Paul. En…….ze hadden ook nog een oranje tompouce over van Koningsdag. Die kon ik tegen een gereduceerde prijs krijgen. Mijn dag weer goed. Het zette de toon voor deze hele dag. Heel anders dan de dag van gisteren.

Na de koffie weer de dijk op. Na een paar kilometer werden wij vanaf de dijk de polder ingeleid. Hier kwamen wij al heel snel langs een gloednieuw oorlogsmonument ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de bevrijding. Vaak word ik dan geraakt door wat er toen allemaal heeft plaatsgevonden. Zo ook nu. In de regio waar wij nu fietsten heeft zoals wij weten de slag om Arnhem gewoed. Helaas konden de geallieerden toen de Duitsers niet overlopen. Maar de Duitsers begonnen inmiddels wel te begrijpen dat de tegenstand echt heftig begon te worden. Op het monument stond een verhaal van twee families, waarvan de één nog in bezet Duits gebied woonde en de andere al in bevrijd gebied. Dan sta ik dan voor zo'n monument en denk mij dan in dat mijn broer Paul met zijn gezin nog in bezet gebied woont en ik met mijn gezin in bevrijd gebied. Dit alles slechts gescheiden door een rivier. Heftige tijden.

Goed om bij stil te staan en dankbaar te zijn voor onze bevrijders, maar het is ook belangrijk om te genieten van de dag van vandaag. En uiteraard hebben wij dit gedaan. Vlak bij Dieren hebben wij de pont gepakt naar de overkant van de IJssel. Wat een verschil met gisteren, want deze was wel “in functie”.

Aan de overkant lag een prachtig fietspad langs de IJssel. Dit fietspad voerde ons naar het stadje met de oudste stadsrechten in Nederland, t.w. Bronckhorst. Wat een leuk plaatsje is dit. Een groot deel van de huisjes in dit stadje zijn aangemerkt als monument. En door de grote toestroom van belangstellenden is het dorp rijkelijk voorzien van terrasjes en eettentjes. Hebben wij natuurlijk even dankbaar “misbruik” van gemaakt.

Vanuit Bronckhorst hebben wij wederom een pontje gepakt, die “in functie” was.

Dit was maar goed ook, want als deze pont niet had gevaren waren Paul en ik echt sjacherijnig geweest. De pont bracht ons namelijk in de richting van Brummen! Brummen? Wat is daar nu te beleven. Nou heeeeeel veeeeel. Brummen is de domicilie van de garage, The Gallery

van Nico Aaldering. Wie is dat nu weer? Nou Nico is regelmatig op tv te zien bij een auto programma en dan laat hij de mooiste “oldtimers” de revue passeren. Voor de kenners:  allerlei Ferrari’s, Porsches, Jaguars, Mercedessen, Bugatti’s, Aston Martins, enz., enz . Paul en ik hebben genoten.

Na dit bezoek was onze overnachtingsplaats nog maar een paar kilometer. Dus kan ik het nu wel onthullen. Dit was Zutphen. Na de behoorlijke deceptie van gisteren was het best wel een beetje spannend waar we nu weer terecht kwamen. Ik kan jullie melden dat wij nu een hele mooie overnachtingsplek hebben. Paul en ik hebben allebei een hele ruime slaapkamer en tussen onze slaapkamers zit onze gigantische badkamer. Kortom de gehele 1e verdieping is voor ons.

Het overnachtingsadres zit op 3 minuten lopen van het centrum van Zutphen. Zoals de meesten van jullie wel weten is Zutphen een vroegere Hanzestad en die rijkdom is nog steeds terug te vinden in het gezellige centrum. Na een verfrissende douche hebben Paul en ik in dit centrum eerst de vochtspiegel bijgewerkt

en hierna een tapasmenu gegeten buiten op het terras van een restaurant. Wat een feest!

Na het eten nog even gewandeld naar de oevers van de IJssel en daarna terug naar onze etage. Hier hopen wij op de laptop even de Champions Leaque te kunnen kijken.

Jullie gaan het allemaal morgen weer horen.