Off-road.

Dag 7 Lérouville             -              Neufchateau

Wat een lekker rustig plekje was het gisteren. Gelukkig had de gastvrouw een paar vriendinnen uitgenodigd, zodat ik toch wat geluid hoorde. Want wat is het hier stil in die dorpjes. Nou ben ik ook niet van de hele drukke steden, maar dit is precies het tegenovergestelde. Ik heb nog een klein rondje rond mijn slaapplek gelopen. Natuurlijk kwam ik helemaal niemand tegen. Het enige geluid wat ik hoorde waren de vogeltjes en de gastvrouw en haar vriendinnen natuurlijk. Ik begrijp het wel dat ze elkaars gezelschap opzoeken.

Ik heb dan ook best wel lekker geslapen, misschien hielp de aangeschafte hoestdrank daarbij wel. Dat wil overigens niet zeggen dat ik niet gehoest heb, maar wel een stuk minder. Vanochtend had ik in ieder geval niet het gevoel dat mijn hoofd op barsten stond.

Dus na mijn dagelijkse ochtendroutine en het ontbijt kon ik een soort van opgeknapt aan de alweer 7e etappe beginnen. Deze zou mij gaan voeren naar Neufchateau. Gelukkig een wat grotere plaats. Misschien krijg ik daar wel de kans om tegen iemand aan te kletsen. Dat mis ik wel een beetje. Deze regio is gewoon heel rustig.

Eerst nog even mijn gastvrouw gedag gezegd en gekleed in mijn winteroutfit, dus met hoezen voor mijn schoenen en handschoenen, kon ik gaan starten. Zoals te doen gebruikelijk de laatste paar dagen begon ik direct met een pittig klimmetje richting het eerstvolgende dorp Commercy. Ondanks dat het best nog wel fris was om deze tijd, 08.30 uur, zweette ik peentjes. Toch maar al die warmhouders aangehouden. In Commercy moest ik naar Euville. Ook hier eerst weer een pittig klimmetje, maar daarna kwam ik zowaar uit op een prachtig geasfalteerd fietspad langs de Meuse. Zomaar uit het niets, maar er stond wel een trots bordje van de Maasroute.

Wat is zo een pad toch een genot, maar dat duurde maar een paar kilometer. De Maasroutebordjes waren weer verstoppertje aan het spelen, dus moest google-maps weer aan de bak. Die app had vandaag echter een “off-road” dag. Iedere keer als ik met deze app de route naar het volgende dorp raadpleegde werd ik via paden door weilanden gestuurd.

Soms is dat best spannend, want je weet nooit zeker of zo’n pad niet opeens stopt. Maar steeds kwam ik weer ergens op een normale weg uit. Hoezee!

Het werd inmiddels weer tijd voor de koffiestop. Dit doe ik dan meestal rond de 30 kilometer. Ditmaal was Vaucouleurs het uitverkoren koffieoord. Eigenlijk was het iets verder gelegen Chalaines het uitverkoren plaatsje, maar ik zag van afstand al dat ik hiervoor eerst weer een flinke heuvel op moest klimmen. En daar had ik dus ff geen zin in. Vaucouleurs bleek een goede keuze. Om te beginnen was er een marktje ( 4 kramen), maar ook groot standbeeld en een museum van Jeanne d’Arc.

Deze dame heeft veel voor Frankrijk betekent. En omdat de Fransen echt niet chauvinistisch zijn (ahum) is er zo hier en daar een gedenkteken, of een standbeeld van Jeanne d'Arc of zelfs een heel museum dus. Maar ik was dan ook op dat moment in de regio van Jeanne d’Arc.

Op de markt vroeg ik aan een mevrouw of er ergens een soort van koffietent was. Nou er waren er twee. Eén daar stond ik voor namelijk het maison de la Presse en de andere was “en haut”. Als ik die term hoor of zie verkrampen gelijk mijn spieren. Dus dan maar naar de tijdschriftenwinkel annex koffieshop. Nou daar was het een gezellige boel en hadden ze ook nog een lekkere cappuccino. Natuurlijk werd ik door de aanwezige dames

gewezen op het museum en het feit dat Jeanne d’Arc in hun dorp was geweest. Een paar jaar geleden toen ik de Loireroute heb gereden was er in mijn startplaats ook al een groot beeld van Jeanne, want zo mag ik haar inmiddels wel noemen. In dat plaatsje was Jeanne gewond geraakt in de strijd.

Genoeg over Vaucouleurs. Ik moest nog een paar kilometers. En wat voor. Er was weer totaal geen kaas te maken van de route. Geen bordjes van de Maasroute en ik was ondertussen klaar met de off-road paden van google maps. Ook het routeboekje van de Maas van Paul Benjaminse werd steeds onduidelijker. Nadat ik weer een stukje had omgereden kwam ik uit op de doorgaande route naar Neufchateau. Door dit “lusje”  kwam ik overigens wel langs een mooi kasteel.

Het is precies zoals de bekende nummer 14 zei; “Ieder nadeel heeft een voordeel”.

Ondertussen begon ik een beetje honger te krijgen. Bij Goussaincourt vond ik een mooi bankje om mijn zorgvuldig klaar gemaakte bammetjes te verorberen. Hier had ik ook even tijd om na te denken. Mijn slotconclusie was dat het tijd werd dat ik het heft in eigen ging nemen. Ff niet luisteren naar al die app’s, maar gewoon gezond verstand. Op de borden van de doorgaande weg had ik gezien dat Neufchateau nog 20 kilometer was. Dus ben ik gewoon lekker over de doorgaande weg gaan fietsen. Denk nu niet dat hier de naad uit mijn fietsbroek wordt gereden. Zo nu en dan was er een passerende auto en die gaan zonder uitzondering met een grote boog om mij heen. Chapeau.

Het volgende hoogtepunt had toch weer met Jeanne d’Arc te maken. In Domremy-la-Pucelle staat het geboortehuis van Jeanne d’Arc.

Helaas was het momenteel dicht voor bezichtiging ander had ik jullie nog wat meer info kunnen geven. Nu hou ik het maar bij de foto. “En haut” staat zelfs een kathedraal ter ere van Jeanne. Helaas verkrampten mijn spieren weer bij het horen van “en haut”.

Ik volhardde met het volgen van de doorgaande weg tot Coussey. Hier kreeg ik een flash-back naar mijn hoofdonderwijzer van de lagere school, die Coussé heette. Die heeft vermoedelijk één van de 1e zaadjes gepland voor mijn voorliefde voor Frankrijk. Hij gaf namelijk op de lage school al lessen Frans. Maar in Coussey werd ik ook door google-maps, die blijft meekijken, naar een mooi fietspad langs De Maas geleid. Net zo mooi als dat fietspad waar ik de dag mee begonnen was. Dus de fietspaden waren in het begin en aan het einde goed, maar daar tussenin. Nou ja, laat maar. Daar heb ik het nu voldoende over gehad.

Het fietspad kwam uit in Neufchauteau en na een klein beetje zoeken vond ik mijn overnachtingsadres. Weer een mooi gerenoveerde kamer met eigen badkamer

in een heel oud gebouw.

Helemaal top.

De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat de brandstof van mijn motor aardig op was. Toch nog niet helemaal hersteld, maar het gaat beter.

Na een heerlijke douche zag het plaatsje er weer heel anders uit. Eerst even boodschappen gedaan en gezocht naar een restaurant voor vanavond. En die heb ik na een aantal rondjes door Neufchateau en de hulp van de bakker op de hoek gevonden. Jullie gaan morgen horen hoe de keuze bevallen is.

En morgen gaat het dan gebeuren. Het doel van mijn fietstocht, de oorsprong van de Maas of zoals ze het hier noemen, la source de la Meuse! Spannend!

A demain.