De Vestingsteden

De 1e dag zit er op. En wat voor een dag. Een schitterende route en prachtig mooi weer.  Wat een mooi debuut voor mijn broer wat betreft meerdaagse fietsavonturen. We hadden vanmorgen rond half negen in Bodegraven afgesproken. In mijn geval was het nog spannend of ik kon vertrekken, want Wilma was gisteren door een heftige oorontsteking overvallen. Gelukkig zorgden de paracetamol en de ibuprofen (ik hoop dat ik de namen van die medicijnen goed heb onthouden) voor voldoende verlichting om met een gerust hart te kunnen vertrekken. Ook Paul had wat hindernissen. De nieuwe autotunnel langs Leiden was gesloten en dus moest al het verkeer zich weer als vanouds door Leiden persen. En Paul dus ook. Maar dat is het voordeel van het zijn van pensionado……wij hebben geen haast.

Ondanks deze “hobbeltjes” vertrokken wij toch rond 08.30 uur vanuit Bodegraven.

Als voorbereiding op deze fietstocht had ik netjes alle “knooppunten” achter elkaar op papier gezet en deze door Wilma laten lamineren. En ook voor Paul had ik een exemplaar zodat wij beide de juiste nummers voor de route in de gaten konden houden. Dat was voor het 1e stuk tot aan Schoonhoven niet nodig, omdat dat “mijn” gebied is en ik de route op mijn duimpje ken. Dus via de mooie dorpen Driebruggen, Hekendorp, Haastrecht en vervolgens de Vlist kwamen wij aan in Schoonhoven.

Het was inmiddels 10.30 uur en wij hadden 30 kilometer op de teller staan. Dus tijd voor een lekkere bak koffie. Vlak voordat wij door de stadpoort van Schoonhoven, richting het pontje, uit reden zagen wij een café met een leuk terrasje en daar stonden twee  serveersters buiten te genieten van het zonnetje. Zij begroetten uitnodigend, maar wij reden verder, omdat ik wist dat er rechts en links bij de afvaart van de pont twee terrasjes waren. Helaas waren die beiden gesloten. Dus terug naar de vriendelijke serveersters! Hier genoten van een heerlijke cappuccino met een appelpunt.

Paul vroeg aan de dames of zij de appelpunt zelf hadden gemaakt, maar dat bleek niet het geval. De appelpunten kwamen van een bakkerij in Schoonhoven, die de prachtige naam “Het ministerie van Zoetigheid” droeg. Onthoud die naam.

Met nieuwe energie afkomstig van die appelpunten van het ministerie gingen wij via het pontje over de Lek

in de richting van Goudriaan. “Helaas” werden wij hier omgeleid door de beroemde “gele borden”, die tegenwoordig in elk zichzelf respecterend dorp zijn te vinden. Maar niet elke omleiding is vervelend. Het was een leuke route door een nieuwbouw wijk van het dorp Langerak.

Hier kregen wij ook een appje van de dame waar wij zouden gaan overnachten. Zij vroeg of wij eventueel bij haar wilden eten. Zij kon een 3 gangen diner aanbieden voor slechts 15 euro. Met sterke drank erbij voor 20 euro. Nou dat aanbod hebben wij dus gelijk aangenomen, maar wel met de restrictie dat wij niet hielden van Brussels lof, rauwe andijvie, enz, enz. Nee hoor geintje.

Ik hoef jullie niet uit te leggen dat het weer vandaag geweldig was. Behalve dat de zon ons de hele dag heeft verwend hadden wij ook nog het kleine beetje wind dat er stond in de rug. Geweldig.

Ook was het leuk om te zien dat Paul onder de indruk was van het mooie Groene Hart van Midden Holland en de Vlist. Als enthousiast visser genoot hij van het permanente aanbod van prachtig viswater en om hem extra lekker te maken zagen wij de ene na de andere (grote) karper lekker zonnen aan het wateroppervlak.

Als snel bereikten wij Gorinchem, een ouderwetse vestingstad. Wat een gezellige plaats is dit. En wat het nog gezelliger maakte was dat het vandaag marktdag was. Dus even van onze stalen rossen afgestapt en lekker over de markt geslenterd.

In deze plaats moesten wij wederom een pontje pakken. Dit keer over de Boven Merwede. Deze pont was beduidend groter dan het pontje bij Schoonhoven. Op deze pont was er de mogelijkheid om digitaal te kunnen betalen. Perfect als het werkt, maar dit systeem had wat opstart problemen. Omdat Paul dezer dagen de financiën bij houdt was zijn bankpas het proefkonijn. Na een keer of drie lukte het om te betalen, maar dat was maar voor één persoon. Dat had mijn broer dus weer even slim geregeld. Maar goed wij heten niet voor niets “de Vos” 😊.

De pont  bracht ons naar de overkant van de Boven-Merwede naar weer zo’n mooi vestigplaatsje, t.w. Woudrichem. Zag er heel gezellig uit, maar we moesten natuurlijk wel kilometers maken. Dus lekker doortrappen over de dijk langs de Afgedamde Maas. Wat een leuke route zo langs het water. Deze route is een onderdeel van de Maasroute, die ik in augustus 2023 ook al had gefietst. Ik kwam dus ook langs  Wijk en Aalburg, waar ik toen ook bij een ”Vrienden op de fiets” adres heb overnacht. Hierna was het nog maar een kleine 10 kilometer naar onze overnachtingsplaats Heusden. Het wordt een saai verhaal maar ook dat is een oud vestingstadje. Door de ideale weeromstandigheden waren wij hier al rond 14.00 uur. Veel te vroeg want wij werden pas om 17.00 uur verwacht bij onze gastvrouw.

Toch hebben wij eerst even gekeken naar de overnachtingsplek. Het pand heette “De olifant”. De gastvrouw was wel aanwezig, maar nog niet klaar voor ons bezoek. Wij konden wel al onze fietsen parkeren in de garage.

Dus gewandeld naar het gezellige centrum van dit stadje. Er wonen slechts 1500 inwoners, maar het is een heuse stad, dit Heusden! De Vismarkt in deze stad is het gezellige middelpunt van Heusden met een plein met een aantal terrasjes. Op één van die terrassen vonden wij een strategisch plekje en hebben wij een dik verdiend biertje(s) genuttigd.

Om 17.00 uur weer terug gewandeld naar onze overnachtingsplek. Hier werden wij enthousiast ontvangen door onze gastvrouw Jolanda. Wat een mooi huis. Op de 2e etage hadden Paul en ik voor één nacht onze residentie. En ik gebruik dit woord niet voor niets. Wat een mooie overnachtingsplek. En het werd nog mooier, want zoals ik hier boven vermelde hadden wij laten weten aan Jolanda dat wij graag bij haar wilden eten. En dat was geen slechte beslissing.

Op een prachtig gedekte tafel in de tuin werd een heerlijk 3 gangen maaltijd geserveerd. Vooraf een zelfgemaakte asperge soep, hierna een pasta met een flink stuk zalm overgoten met een citroensausje

en omdat Jolanda nog een stuk zalm over had kregen wij nog een stuk, want wij waren van die gezellige eters zei ze! Waar hebben wij dat meer gehoord? En als klap op de vuurpijl nog een heerlijk toetje, waar onder andere advocaat in zat. Heerlijk allemaal.

Jolanda bleek behalve een geweldige kokkin ook een gezellige gastvrouw met mooie verhalen. Jullie zullen nu wel begrijpen waarom mijn verhaal zo laat binnenkomt.

Kortom het was een heel geslaagde 1e dag van ons gezamenlijke fietsavontuur.

Tot morgen.