De Moeson.

Op de weersvoorspellingen konden wij de “moesson” zien aankomen. Je hoopt dan dat hij een andere afslag neemt. Voor de zekerheid ben ik ook nog langs De Bildt gereden. Het heeft echter niet mogen baten. Wat een partij water werd er over ons heen gestort door onze lieve heer. Nou ik vond hem ff niet zo heel erg lief. Natuurlijk had ik mij goed voorbereid. Mijn regenbroek, mijn speciale Rab regenjas en mijn overschoenen zaten in mijn fietstassen. Dus ik was er klaar voor. Ik had zelfs ruitenwissers meegenomen, maar daar had ik natuurlijk niets aan. Sorry voor de onzin, maar als je de hele dag onder de douche hebt gefietst komt er weinig zinnigs meer uit.

Laten we eerst maar even terug gaan naar gisterenavond. Ik heb jullie verlaten toen ik naar mijn favoriete eettent in Hattem ging. Ik stapte op The Fox en zag dat mijn fietsverlichting het niet deed. Vreemd want die had de gehele dag aangestaan. Niet zo heel erg als je door het bos fietst. Zien en gezien worden is een goed motto. Maar dat gold niet voor vanavond. Een voorteken? Ik moest toch zeker een kilometer of 2 naar het centrum fietsen. Zonder verlichting dus. Niet zo’n goed voorbeeld als ex-politieagent. Gelukkig kwam ik onderweg geen ex-collega’s tegen.

Zonder boete arriveerde ik bij mijn restaurant. Gelukkig hij was geopend, maar helaas niet om er iets te eten. Er was namelijk een darttoernooi en hiervoor was het gehele eetcafé verbouwd. In de horeca geldt het motto: “Ze eten je arm en ze drinken ze rijk”. Dit gezegde is zeker van toepassing op de consumptie bij een darttoernooi. Jammer dus.

Daar stond ik dus …..geen verlichting en geen eten! Alhoewel! Eten zat in de naast gelegen restaurants, maar die waren beiden behoorlijk aan de prijs en ik had geen zin om weer 40 euro neer te leggen voor een stukje vlees. De eet ervaring in Hoevelaken zat nog te vers in mijn gheugen. Gelukkig was er een stukje verder ook nog een cafetaria. Hier heb ik een culinaire fricandelmenu, uiteraard met mayonaise, gegeten. Lekker man. Als er nog iemand denkt dat je afvalt tijdens een fietstocht moet ik die helaas teleurstellen.

“Toevallig” belde mijn broer mij nog, terwijl ik zat te eten in het cafetaria. Hij deelde mij mede dat hij na drie dagen vissen in de vijver voor zijn vakantiehuisje nog 0 vissen had gevangen. Zijn vismaat, die ook in het vakantiehuisje verblijft heeft 1 vis gevangen met een lengte van wel 2 cm. Ik vrees dat de mannen, die gewend zijn om regelmatig snoeken van rond de meter uit de Rijn te tillen, redelijk sacherijnig zullen zijn of zij hebben de afgelopen ochtend opeens nog heel veel vis gevangen.

Ondertussen had ik mijn fricandelmenu achter mijn kiezen en zo kwam het eetgedeelte van de avond toch nog goed! Maar het licht op mijn fiets bleef weer weigeren. Dus weer zonder licht terug naar mijn overnachtingsadres gereden. Onderweg zag ik dat de Gall en Gall nog open was. Kon ik mooi een “slikkertje” voor mijn broer kopen voor zijn gastvrijheid en zo’n slikkertje pept ook hopelijk hun vismoraal een beetje op.

Mijn ontbijtje had ik weer rond 08.30 uur besteld. Dus het alarm weer om 07.45 uur. Ik had heerlijk geslapen, maar toen ik uit het raam keek zag ik gelijk dat de weersvoorspelling perfect klopte. De regen kwam gestaag uit de hemel. Ach ik had mij er al op ingesteld. Dus eerst maar even douchen en ontbijten. Het ontbijt was weer een genot. Diverse soorten brood, beleg en uiteraard een eitje. Lekker hoor.

Om 09.00 uur haalde ik The Fox uit de garage en in een mum van tijd was hij weer stralend schoon. Een regenbui hoeft natuurlijk niet altijd negatief te zijn. Op de pedalen richting Zwolle. Gisteravond had ik al een beetje de route bekeken en een mooie tussendoor route ontdekt. Die werkte perfect. Ik was in no-time in Zwolle. Wat is dat toch een gezellige stad. Bij “toeval” reed ik langs het horecagedeelte van Zwolle. Hier was ik jaren geleden ook al een keertje met mijn broer geweest toen wij het snode plan hadden opgevat om naar Drenthe te fietsen.

Ook toen een harde wind tegen. Dat was ook vandaag het geval. Maar die harde tegenwind was niet het enige probleem! Alles was vandaag precies anders als gisteren. Toen reed ik door een prachtige omgeving met de wind in de rug. 80% van de tijd een waterig zonnetje en eigenlijk de hele dag droog. Vandaag regende het dus de hele dag. Zo nu en dan hard, maar ook soms wat minder. De hele dag windkracht 4 tegen. Het was behoorlijk fris en over de omgeving kan ik kort zijn weilanden en kale vlaktes. Nergens dus enig beschutting tegen de wind. Zo dat was de alinea mekkeren over het weer!

Na Zwolle stond Hasselt op het programma. Om daar te komen moest ik via de dijk langs de rivier “Het Zwarte water” rijden. Ideaal met dit weer! Ahum. Het oude centrum van Hasselt maakte veel goed. Na Hasselt is er een tijd helemaal niets. Toen ik arriveerde bij “Rouveen” voelde ik mij een beetje zoals de naam van het plaatse doet vermoeden. Door een tactische afsnij- manoeuvre kan ik dit dorp rechts laten liggen en mijn weg vervolgen naar Staphorst. Ook hier gaf de naam van de plaats hoe hard ik fietste “Stap”voets dus. Toen ik Staphorst inreed was daar het imposante pand van café-restaurant Waanders. Hier kon ik niet voorbij rijden. De ideale plek om even op te warmen en natuurlijk een cappuccino.

Helemaal opgeladen mijn weg vervolgd naar Meppel. Ook op dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een short-cut. Van Meppel zelf heb ik niet veel gezien, want ik werd door de knooppuntenroute vakkundig rondom deze plaats geleid in de richting van Ruinerwold. Ook nu weer door een saai, plat en winderig gebied. Het enig wat enigszins opvalt in het landschap zijn de kerken.

In Ruinerwold heb ik mijn lunch gehaald bij de supermarkt “Plus”. Een banaantje en de onvermijdelijke “pain au raisin” en als drankje GEEN cola, mijn favoriete fietsdrankje. Ik kreeg namelijk gisteravond van Wilma tijdens ons telefoongesprek een nieuwe safety-tip. Zij had gehoord dat cola en andere frisdranken ontzettend slecht zijn voor de gezondheid. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Dus een flesje “Crystal Clear” meegenomen.

Hierna weer de weidse vlakte op richting Havelte. Ook hier een stukje afgesneden. Hier begon het landschap wel iets mooier te worden. Gelukkig maar, want Drenthe staat bekend als DE fietsprovincie van Nederland. Nou daar had ik dus nog niet veel van mee gekregen.  

Langzaam kwam ook Vledder in mijn vizier. Wederom heb ik een klein stukje van de knooppuntenroute afgesneden, oftewel gewoon rechtdoor rijden naar Frederiksoord.

Op dit stuk weg kreeg ik als toetje nog een flinke bui met veel wind op mijn pet. Ach, natter dan nat kan je niet worden. Hierna was het nog een klein stukje naar Vledder. Vlak voor dat dorp ligt de camping/bungalowpark de Adelhof. De plaats waar de beroemde visvijver zonder vis is gelegen.

Hier stond mijn broer Paul al bij de ingang op mij te wachten en reed voor naar “zijn” huisje. Wat een mooi plekje aan het water, maar nog steeds geen vis, ondanks het feit dat de hengels 24/7 op scherp stonden. Jammer hoor.

In het huisje ff lekker gedoucht en Rico was weer het mannetje. Straks lekker uiteten in het altijd “bruisende” Vledder en zorgen dat wij op tijd klaar zitten voor de voetbalinterland Polen – Nederland.

Het was vandaag weer een bijzondere fietsdag. Een heroïsch gevecht tegen de elementen en ik mag zeggen dat ik redelijk ongeschonden uit de strijd ben gekomen.

Tot morgen.

p.s. de foto’s volgen nog! Ik vrees dat mijn gsm iets teveel vocht heeft geabsorbeerd.