Zondagsrust

Ik hoop niet dat mijn late verslag jullie wakker heeft gemaakt. Ik ben na het produceren van mijn proza direct mijn bed ingedoken. Ik heb wel gedroomd van een telefoon, die een reis door allerlei waterrijke gebieden maakte. Zo bezocht hij de Amazone rivier, de Niagara watervallen en het tropische regenwoud, enz…. Waar zou die droom nou precies vandaan komen? Verder heb ik als een blok geslapen in mijn viersterren accommodatie.

Ik had mijn wekkertje gezet om 08.00 uur. Bed uit en vervolgens een lekkere douche in mijn privé badkamer. Aansluitend het ontbijt vervaardigd door de heer des huizes en tevens de kok van het gezin. Ik had de gastheer gisterenavond al bezig gezien met zijn “kokswerk”. Hij was toen bezig met de  bereiding van de maaltijd voor vrienden die kwamen eten. Nou de liefde voor het koken straalde er vanaf. Ik weet zeker dat die vrienden heerlijk hebben gegeten. Dit gold ook voor mij aangaande het ontbijt. Het ontbrak mij wederom aan niets.

Toch kwam hierna het moment om de viersterrenlocatie te verlaten. Tsja aan alles komt een eind. Ik heb voor jullie nog wel een fotootje gemaakt.

Begrijpen jullie beter wat ik bedoel. De rechtervleugel was mijn verblijf.

Het was vanmorgen bij mijn vertrek rond 09.30 uur nog knap fris. Brr. Dus ik heb ff een beetje gas gegeven om warm te worden. Dan hielp het niet dat mijn fietsroute vandaag voornamelijk over de dijk van de randmeren liep. Wat ligt hier toch een prachtig fietspad. Rechts de randmeren en links weilanden en natuurgebieden. Doordat in deze regio de zondagsrust en het kerkbezoek nog hoog in het vaandel staan, was het heel rustig op het fietspad.

Hierdoor hoorde ik dat de draaiende delen en de ketting van The Fox iets “knarsten” en als ik ergens een hekel aan heb is het wel “kraakjes”. Vermoedelijk was er toch aardig wat zand opgespat tijdens de heftige regen van twee dagen geleden.

Ik was inmiddels gearriveerd in de plaats waar ik ben geboren, t.w. Harderwijk. Het voelt iedere keer weer bijzonder als ik over de Havenkade richting het Dolfinarium fiets. Leuk om te lezen dat één van de volgers, t.w. Erik dit ook heeft. Je kunt het lezen in de reacties.

Midden op de markt heb je het café-restaurant “De Boterlap”.

Naast de voordeur zitten twee bordjes in de muur gemetseld, waarop te lezen valt dat deze zaak in 2009 en 2013 de prijs voor het beste terras van het jaar heeft gewonnen. 2013 is natuurlijk al een tijdje geleden en ik had vandaag door de kou niet echt de aandrang om het terras te testen. Wel heb ik hier een cappuccino “met” gedronken. Dat “met” is dan een heel klein glaasje met likeur en slagroom. Ideaal met dit weer.

Voordat ik The Fox weer in beweging bracht heb ik eerst de draaiende delen even verwend met siliconenspray.  Hij liep weer als een zonnetje. Geen kraakje meer te horen.

Via de Vispoort

en de prachtige boulevard buiten de stadswallen liet ik Harderwijk weer achter mij om mijn weg te vervolgen over het fietspad langs het Wolderwijd, dat één van de randmeren is.

Een behoorlijk plas water waar het soms behoorlijk kan spoken. Dit heb ik aan den lijve meegemaakt toen Wilma en ik daar met The Fox (de boot dus) aan het varen waren.

Eerst kwam ik door het recreatiegebied “Strand Horst” en vervolgens door “Strand Nulde”. Normaliter stampvol met watersportliefhebbers, maar nu ff niet. Te koud en het was zondag!

Na Strand Nulde in de richting van Spakenburg loopt het fietspad door een gebied waar blijkbaar veel bijzondere vogels zitten. Hier lopen best veel mensen met verrekijkers en gigantische stellages met daarop een fototoestel. Je moet die ene speciale vogel natuurlijk wel op een kilometer afstand kunnen vastleggen. Wat was ik blij dat The Fox zich nu geheel geruisloos voortbewoog, want ik voelde mij echt een indringer  in dit bijzondere “vogel” decor.

Spakenburg was de volgende bestemming. Hier hadden we ooit een keertje in de haven gelegen op zaterdagavond. We lagen vlakbij een kroeg,

waar de muziek echt op standje levensgevaarlijk stond. Dit hoorde je overigens alleen maar als er iemand naar binnen of buiten ging. Het was wel kostelijk dat zo nu en dan een bezoeker van de kroeg in het water belandde. Gelijk weer nuchter dus. Haha. Ik had gepland om in Spakenburg iets warms te gaan drinken, maar hier is de zondagsrust echt nog heilig. Er was dus helemaal niets open.

Dan maar doorrijden. Ik had de dijk inmiddels achter mij gelaten en werd door de bebouwde kom van Spakenburg/Bunschoten (of is het andersom?) geleid. Een leuke route en voordat ik het wist stond het volgende dorp, t.w. Hoogland op de borden. Vanaf Hoogland werd ik via een prachtige route richting Soest gestuurd. Daar arriveerde ik al om 13.00 uur. Veel te vroeg om mij te melden bij mijn volgende “vrienden op de fiets” adres. Dus via het internet gezocht naar een café welke was geopend op dit tijdstip op zondag. Dit bleek cafe d’ Oude Enghe te zijn. Gelukkig was hier dus geen zondagsrust. En het bleek ook maar 300 meter verderop te liggen. Wat een goede keuze. Onder het genot van een lekker warm kopje thee kon ik aan de slag kon met mijn verslag.

Rond 15.30 uur vertrokken naar mijn logeeradres. Ik werd ontvangen door de zoon van mijn gastvrouw, die zelf een evenement had gepland. Dit adres was weer een schot in de roos. Een soort klein appartementje, met een eigen keukenblokje (zonder kooktoestel), een eigen w.c., een eigen badkamer EN een eigen ingang. Mooi hoor.

De douche gelijk getest door er eerst heeeeeeel heeeeet te douchen. Het was namelijk behoorlijk fris vandaag.

Als goedmakertje stuur ik in tegenstelling tot gisteren dit verslag vandaag vroeg naar jullie toe. Jullie gaan horen waar ik vanavond mijn maaltijd ga nuttigen. Er zijn op loopafstand een aantal mogelijkheden. Ik heb een voorkeur maar ik ga het nog niet verklappen.

Groeten uit het lommerrijke Soest. Tot morgen.