Helm op!

Vandaag was het dan eindelijk de dag van The Fox. Vanaf juni stond hij al te wachten om er weer eens op uit te trekken. Toen zijn we samen door de prachtige Belgische Kempen getrokken. Maar daarna “nadda”, niets! Zoals ik al schreef in mijn aankondiging was hij daar behoorlijk pissig over. Maar vandaag was alles weer vergeten en vergeven!

Gisteren had ik The Fox al voorzien van de tassen zodat hij alvast kon wennen. Dus stond hij vanochtend geheel bepakt en bezakt klaar voor onze 1e etappe naar Hoevelaken. Als ik Hoevelaken zeg moet ik altijd denken aan de carnavalskraker “Polonaise Hollandaise” van Arie Ribbens uit 1982 (dat jaartal heb ik ff opgezocht!). Hier komt de uitdrukking “Bij Hoevelaken linksaf” in voor. Hoevelaken is vooral bekend om het knooppunt Hoevelaken. Een knooppunt tussen de drukke autosnelwegen A1 en A28. Jarenlang heb ik over dit knooppunt gereden richting mijn werk in Apeldoorn. Met de auto uiteraard. Nu dan met The Fox.

Voordat ik Hoevelaken bereikte moest ik eerst nog even een kleine 65 kilometer afleggen.

Daartoe vertrokken wij rond 09.30 uur vanuit Bodegraven. Wij werden uitgezwaaid door Wilma. Voordat ik wegreed had Wilma eerst een aantal “safety tips” voor mij. Zo liet zij blijken dat ze heel graag wilde dat ik ongeschonden weer thuis zou komen. Heel lief.

Toch was er vandaag één safety tip minder. Ik had namelijk mijn fietshelm op.

Eigenlijk ben ik daar niet dol op, maar Wilma gaf de afgelopen week verschillende malen aan, dat ze het wel heel prettig vond als ik nu eindelijk eens mijn fietshelm op zou zetten. Bij deze dus.

Oké al zwaaiend de straat uit om vervolgens het jaagpad langs de Oude Rijn richting Nieuwerbrug en Woerden op te rijden. Ondanks het feit dat ik inmiddels vermoedelijk ruim over de 100 keer dit jaagpad heb gefietst, gewandeld en naast het jaagpad in de Rijn gevaren heb, blijft het iedere keer weer een genot.

Vandaag begon ik te fietsen met een flauw zonnetje, maar er stond een flink windje (windkracht 4) en het was best nog fris. Dus lekker stevig op de pedalen staan en gaan met die banaan, sorry The Fox. In no time reed ik langs de haven, door het gezellige centrum en natuurlijk langs het kasteel van Woerden. En dus deze plaats weer uit.

Grappig is dat ik vanaf Bodegraven met de fiets bijna dezelfde route reed als het wandeltraject van het Limespad. Bijzonder dat je dan toch de bijzondere plekken van dit Limespad feilloos weet te herkennen, b.v. het herdenkingspunt van de grootste treinramp in Nederland bij Harmelen, waar toen 93 doden waren te betreuren. Even bij stilstaan en dan weer verder.

Nog steeds parallel aan de Oude Rijn reed ik de bebouwde kom van Harmelen binnen. “Toevallig” weet ik daar midden in het centrum(pje) een café-restaurant te vinden genaamd (je gelooft het niet!) “Het wapen van Harmelen”, waar ze een heerlijke cappuccino schenken. Het werd tijd om even op te warmen dus daar even gestopt om te kijken of de cappuccino nog steeds zo lekker was. Ja dus!

Lekker opgewarmd weer verder richting Utrecht. Tot nu toe was de weg vinden een fluitje van een cent, namelijk gewoon de Oude Rijn volgen. Voorlopig het vervolg van de route ook, want ik heb deze route een aantal malen gereden naar “ons” familieweekend in Otterloo. Op routine reed ik dus dwars door het centrum van Utrecht. Het blijft altijd gezellig om door het centrum van een grote studentenstad te rijden. Het lijkt soms of de fietsers daar de macht hebben overgenomen.

Al snel liet ik Utrecht achter mij en reed ik richting het “zenuwcentrum” van de Nederlandse weervoorspellers, t.w. het KMNI De Bilt, zoals jullie allemaal wel weten. Dus daar ff langs gewipt en de dames en heren van het weer dringend verzocht om de voorspelde buien voor vrijdag te laten verdwijnen. Zal wel niet helpen vrees ik.

Vandaag was er niets te klagen over het weer. Ondertussen was het een paar graden warmer geworden en ik had ook minder last van de wind, die nu wat meer in mijn voordeel begon te werken. Ook de bosrijke omgeving hielp zeker mee. Via het fietspad langs N237, jarenlang DE verbinding tussen Utrecht en Amersfoort, kwam ik in Soesterberg. Hier stopte ik tijdens mijn fietstocht naar Otterloo altijd voor een bakkie koffie. Dit keer niet. Ik zat behoorlijk ver voor op mijn tijdschema. Tijd zat dus om uitgebreid te gaan lunchen. Ik had bedacht om dit in Amersfoort te gaan doen. Geen koffie dus, maar aangezien het marktdag was in Soesterberg wel even rondje over het marktje gelopen. Er stonden 5 karren! Daar was ik dus lekker snel klaar mee.

The Fox weer “aangeslingerd” en na het ronden van de “Stichtse Rotonde” zat ik al snel in Amersfoort. Midden in het centrum van Amersfoort vond ik een restaurant, ’t Lieve Vrouwtje, voor de lunch. Ik had mijn zinnen gezet op een uitsmijter en die hadden ze daar. Dus 1 plus 1 is twee. Het was bijzonder om te zien dat het restaurant behoorlijk vol zat met vooral clubjes studenten. Bijzonder omdat mijn uitsmijtertje met wat te drinken “slechts” 17,75 euro kostte. En toch hoor ik dat studenten zo weinig kunnen besteden, omdat anders de studieschuld zo hoog oploopt. Tsja. Overigens was mijn uitsmijter wel heel lekker.

Na de lunch dwars door het centrum van Amersfoort gefietst om de stad te verlaten via de Kamperbinnenpoort.

Nu was het nog maar een paar kilometer naar Hoevelaken. Veel te vroeg, 14,30 uur, reed in het dorp in. Dus ben ik gestopt bij het Fletcher Hotel “De Klepperman” midden in het dorp. Daar ben ik in de lounge op mijn gemak begonnen met mijn verslag.

Rond 16.15 uur weer op The Fox gestapt en gereden naar mijn overnachtingsadres. Dit was weer eens een toplocatie. Mijn gastheer en gastvrouw hadden een prachtig ruim huis aan de rand van Hoevelaken. De tuin was o.a. voorzien van een zwembad. Niet echt een fijne extra in november, maar het illustreert misschien wel het “soort” woning.

Ik werd hartelijk ontvangen met een kopje thee. Tijdens het gesprek bleek dat mijn gastheer en gastvrouw ook regelmatig een paar dagen gingen fietsen. Je begrijpt dat we snel een uurtje verder waren. Toen werd het tijd om kennis te maken met mijn verblijf voor de nacht. Een slaapkamer met eigen badkamer en een zitje met de mogelijkheid om koffie en thee te zetten op de 1e verdieping van het huis, maar jullie hadden vermoedelijk al niet anders verwacht. Nu ff douchen en dan wat eten in het dorp. Hoe dat ging horen jullie morgen!

Het was weer een mooie fietsdag.