Interland

Gisteren was voor mij een heftige dag. Ik was redelijk kapot toen ik aankwam op mijn overnachtingsadres in the middle of nowhere. Het huis, een oude boerderij, lag helemaal verscholen tussen de struiken. Zo erg zelfs dat ik er ondanks mijn “stijgingssnelheid” gewoon aan voorbij reed. Nou was ik er natuurlijk niet ver voorbij, want ik kwam haast niet vooruit.

Maar na de vriendelijke kennismaking met mijn redelijk Engels sprekende gastvrouw en daaropvolgend een warme douche was ik weer een beetje het mannetje. Natuurlijk moest ik nog wel even mijn dag verslag typen. In de idyllische tuin stond een tafel met een paar stoelen.

Ideaal dus om daar in het flauwe zonnetje en onder het genot van een lekker Bordeaux wijntje mijn verslag te schrijven.

Hierna had ik zelfs tijd om The Fox weer een beetje op te poetsen, want hij zag er niet meer uit.

Over het eten kan ik ook kort zijn. Mijn culinaire ik had zich weer helemaal uitgeleefd tijdens het klaarmaken van een heerlijke instant maaltijd. Dit keer was het kip met curry en rijst. Wederom best te eten en zo klaar.

Na het eten wel nog even aan mijn gastvrouw Elodie gevraagd hoe zij ertoe gekomen is om in deze verstopte boerderij te gaan wonen. Zij gaf aan dat zij graag “in the country” wilde wonen, maar dat zij nu toch wel langzaam genoeg had van de mooie ruime uitzichten.

En voordat je het weet is het dan bijna 20.45 uur. Op mijn telefoon had ik gezien dat Nederland speelde tegen Hongarije. Dus de laptop op scherp gezet hopend op een leuke wedstrijd. Helaas hadden “onze” jongens weer last van "het heen en weer schuif" virus. Tjonge, jonge om gek van te worden. Heel veel balbezit en nul rendement. Dat hadden de Hongaren beter begrepen. Je moet namelijk naar voren in de richting van de goal van de tegenstander om een doelpunt te kunnen maken. En prompt kwam Hongarije nog voor ook. De 2e helft gingen ook de “onzen” naar voren voetballen. En nadat de “opper heen en weer schuiver” Virgil van Dijk een rode kaart kreeg, werd het toch 1-1 en kon ik met een gerust hart gaan slapen.

Niet helemaal gerust, want ik heb nog wel een beetje gedroomd van de steile heuvel die ik deze morgen weer zou moeten overwinnen om op mijn route te komen. Maar verder heb ik heerlijk geslapen in een echt wel heel ouderwets bed.

Mijn gastvrouw had laten weten dat ze mijn vertrektijd van plus minus 08.30 uur weer heel vroeg vond, maar toch stond zij klaar om mij uit te zwaaien. Zij vertelde mij en passant dat er een flinke wind stond uit een voor mij ongunstige hoek en wenste mij met de wind en de heuvels “bon courage” toe. Wat een aardige vrouw!

Vol met moraal viel ik de 1e heuvel aan en dat ging wonderwel soepel. Net zoals de afdaling daarna. De 2e heuvel was langer en steiler, maar deze ging voor mijn doen ook lekker. Daarna was het leed geleden en kon ik rustig afdalen richting het canal du midi, waar ik zowaar het eerste bord tegen kwam. 

 Er stond vandaag een stevige oostenwind kracht 4. Lekker tegen dus, maar daar laat een Hollandse jongen zich niet door afschrikken. Immers in ons platte kikkerland heb je zowel op de heen als op de terugweg wind tegen. En hier langs het canal werd ik zelfs een beetje geholpen door de bomen, die zo hier en daar fungeerden als een soort windscherm.

Ik zat nog maar net op de route toen ik de B&B tegenkwam waar buurman Frans en ik hadden overnacht tijdens onze fietstocht in 2011.

Deze B&B lag stijf langs het canal (Dus niet boven op de berg!) en we hebben daar tijdens ons verblijf fantastisch gegeten. Ongeveer zoals bij Jean-Marc. Lekker slim Rico. Je was toch zo trots dat je "de Vos" heette. Duidelijk een minpuntje in de voorbereiding.

Op een gegeven moment vloog er tijdens het fietsen een beestje mijn mond in. Dat gebeurt wel vaker en meestal is de oplossing een flinke slok water. Dit beestje had echter een extra competentie, namelijk steken. Waarschijnlijk in paniek stak hij vrij pijnlijk een aantal malen aan de binnenkant van mijn lip. Die dan ook spontaan begon te groeien. Ik heb geen flauw idee wat voor beest het geweest is, maar ik had in no time een zelfde lip, als waar de dames tegenwoordig veel voor betalen om op Katrien Duck te lijken. Met het water uit mijn bidon heb ik mijn lip gekoeld en langzaam ging de pijn weg. De dikke lip bleef nog even, maar ik kwam toch niemand tegen. Want wie gaat er nu fietsen met die harde en toch ook wel koude oostenwind.

Ondertussen was ik gearriveerd in het stadje Castelnaudry.

Hier heb ik overnacht toen Wilma en ik bezig waren met onze fietstocht. Deze stad staat bekend om het gerecht Cassoulet. Zoek het maar eens op. Mijn advies is opzoeken oke, maar eten…….. niet doen. Het was een ontzettend vet gerecht. Diverse maagzuurtabletjes hebben een ramp moeten voorkomen.

In dit overigens heel gezellige plaatsje genoten van een lekkere cappuccino met een grote croissant voor de prijs van € 3,80. Dit hoor je niet veel meer. Hier ook een ijskoud colaatje gekocht om een pijnlijke lip verder te koelen.

Een stukje verder langs de route kwam ik ook nog langs de plek waar buurman Frans en ik ons diner hadden genuttigd toen wij overnachten in het plaatsje Bram.

Mooie Hollandse naam voor een Franse plaats.

Ondanks de wind was ik toch weer redelijk op tijd bij mijn overnachtingsadres. Weer goed uitgezocht. Lekker omhoog dus in een soort buitenwijk. Helaas moest ik daar wachten tot 17.00 uur om binnen te mogen. Toen ik vlak na 17.00 uur toch maar brutaal op de bel aan het hek drukte bleek dat mijn gastvrouw Marcelle wel gewoon thuis was, maar niet eerder dan 17.00 uur de poort opende voor gasten. Niet echt gastvrij dus, want ik had wel 1,5 uur op de stoep voor het huis gewacht. De 1e indruk is ook dat het de meeste povere overnachting gaat worden tot nu toe. Dit adres was het 1e en enige adres wat ik heb geboekt via Booking.com. Maar ach er staat een bed. Er is een wc en een douche en een mooi uitzicht vanuit mijn kamer

en dat alles voor de prijs van €31,90. Dan mag je niet zeuren he!

Voor het eten zal ik dus The Fox weer moeten bestijgen. We gaan het zien wat het wordt.

A demain.

P.s. de lip is weer bijna terug tot normale proporties.